Энэ хүүг Б.Ихбаяр гэдэг. Эв эрүүл бусдын адил хөдөлмөрлөх чадвартай хүү байсан. Тиймдээ ч эх орноо хамгаалах гэж цэргийн албанд мордсон эх орон ч хүү. Харин өнөөдөр энэ хүү цэл залуугаараа тал нүд нь хараагүй хөгжлийн бэрхшээлтэй нэгэн болж хувирчээ. Үүнд хэн буруутай вэ? Энэхүү үйл явдал 2 жилийн өмнөөс эхтэй аж.
2016 онд Дорнод аймгийн цэргийн 327 –р ангид алба хаахаар болсон байна. Ингээд цэрэгт татагдаад сар ч хүрээгүй байхад шүд нь өвдсөн аж. Энэ тухайгаа цэргийн ангийн дарга, эмч нарт хэлэхэд тоохгүй хугацаа алджээ. Түүний шүд олон хоног өвдөж улмаар идээлэн, хавдсан тул Дорнод аймгийн нэгдсэн эмнэлэг буюу Госпитальд хүргэгджээ. 2016 оны арваннэгдүгээр сард шүдийг нь үзсэн эмч Б.Оюун-Эрдэнэ “шүдийг нь авахаас өөр арга байхгүй” гэж тайлбарлаад шүдийг нь авсан байгаа юм. Тэгтэл шүдийг нь авахдаа ёзоорыг нь дутуу үлдээчхээд эмчилгээ бичиж өгөөд буцаагаад цэргийн анги руу нь явуулсан байна.
Энэ явдлаас хойш хүүгийн шүд зүгээр болохгүй өвдсөөр яваад дахиад долоо хоногийн дараа Дорнодын нэгдсэн эмнэлэгт очсон. Тэгтэл тус хүүд эмчилгээ бичиж өгөөд буцаасан. Энэ хугацаанд Б.Ихбаяр сар гаран шүд нь өвдсөн байдалтай бүүр хүндэрсэн юм билээ. Хугацаа алдсан учраас цэргийн төв эмнэлэгт хүргэгдэн 2016 оны арванхоёрдугаар сарын 25-ны өдөр хэвтсэн. Эмч нарын хэлснээр шүдний ёзоор нь идээлж буглан хамрын хөндийн идээт үрэвсэл болон хувирсан байжээ. Дараа нь цэргийн төв эмнэлгийн “Эрүү нүүрний тасаг”-т хэвтүүлж, эхний ээлжинд шинжилгээнд хамруулсан байсан. Томографаар харахад “Хамрын идээт үрэвсэл” болох нь тогтоогдож, 2017 оны нэгдүгээр сарын 3-ны өдөр мэс засалд оруулсан байна. Гарч ирснийхээ дараа хамартаа гуурстай гарч байсн. . Төдөлгүй 10 хоног хэвтэн эмчлүүлээд цэргийн анги руу нь буцаажээ.
Харин ‘Цэргийн ангидаа ирсний дараа нь хамраас нь идээ цувж эхэлсэн бөгөөд гурав хоног дараалан хамраа цэвэрлүүлсэн байна. Ингээд дөрөв дэх хоног дээрээ хамраа цэвэрлүүлж байхад нь хамраас нь шүүс гарч, эвгүй үнэр үнэртээд байсан болохоор угаалгахаар ангийнхаа эмч дээр очход угаалгах явцад нь хамраас нь цагаан резинен бээлийний тасархай гарч иржээ. Өвчний карт дээр нь 1×5 сантиметр гэж тодорхой биччихсэн байгаа. Хамрын хөндийг угааж цэвэрлэх эмчилгээг хийсэн ч хамрын хөндийгөөс өмхий үнэртэй идээ гарсаар байсан тул хоёрдугаар сарын 18-ны өдөр дахин Цэргийн төв эмнэлэгт хэвтүүлэн эмчлүүлэхээр ирсэн. Энэ үеэр хүүгийн гэр бүл яагаад хүүгийн минь хамрын хөндийд бээлий хийж байгаа юм бэ гэхэд эмчлэгч эмч н.Ганхуяг “Тийм юм байх ёсгүй, резинэн бээлий байх ёсгүй” гэж хэлж байна. . Түүний дараа хоёр ч хагалгаанд орсон. Хагалгаанаас гарч ирэхэд хүүгийн зүүн нүд нь боолттой гарч ирсэн байна. Гэтэл хэд хоногийн дараа Б.Ихбаяр хүүгийн нүд хавдаж, улайгаад нэг л биш байхаар нь гэр бүл нь улсын, хувийн олон эмнэлгүүдээр явсан боловч эргээд хараа орох магадлал таван хувьтай байна гэсэн мэдээг сонсжээ. Тэгээд болоогүй хамгийн сүүлийн хагалгаа 2017 оны дөрөвдүгээр сарын 21-нд нүдний тор тавих хагалгаанд орсон. байна. Гэр бүл нь хариуцлага алдсан эмч нарт өргөдөл гаргасан болов ч өнөөдрийг хүртэл ямар нэгэн байдлаар хариуцлага хүлээгээгүй бөгөөд Батлан хамгаалах яамны сайдтай уулзах хүсэлтэй байгаагаа илэрхийлсэн ч бүтэн жил хүлээлгэж байна. Завгүй тул боломжгүй гэсэн хариуг одоогийн Батлан хамгаалах яамны сайд Н.Энхболдын туслах нь хариу өгсөн. Өнөөдөр 2018 оны 04 сарын 10 өдөр энэ явдал болоод 2 жил боллоо хүү эрүүл мэнд, сэтгэл санаа, эд хөрөнгө, хөдөлмөрийн чадвараараа хохироод үлдлээ. Харин Б.Ихбаяр хүүг хөгжлийн бэрхшээлтэй болгосон Дорнод аймгийн нэгдсэн эмнэлэгийн эмч нар болон Батлан хамгаалахын яам ямар ч хариуцлага хүлээхгүй тэр байтугай ийм үйл явдал болсон талаар удирдлагууд нь мэдээгүй явж байна. Төр нь иргэнээ хамгаалдаг нийгмийг бид ч хүсч байна. Эх орноо тайван байлгахын тулд эр цэргийн алба хаахаар мордсон хүү өнөөдөр хараагүй болоод хүний асаргаанд орчихсон байна. Энэ хүүд залуу нас, эрүүл мэнд, найз нөхөд, холын ирээдүй байсан. Харин одоо харанхуй нүдтэйгээр хорвоог барж дуусгах нь. Энэ бүнхий хариуцлагыг хэн хүлээх вэ?
Эх сурвалж Шуурхай.мн
